Hij was een van de grootste radiomannen van de laatste vijf decennia.
Hij had een stem,de perfecte voordracht, intelligentie, creativiteit, originaliteit, gevoel voor de betere humor, een uitstekende timing en een eigen mening. Wellicht daardoor maakte hij het nooit helemaal bij het grote publiek. Het siert hem des te meer.
Anton begon met vaak geniale korte teksten, geluiden en zijn meesterlijke stem/voordracht, bij Uitlaat, een programma van Wim de Bie en Kees van Kooten voor de VARA in de zestiger jaren. Het programma wordt zelfs door de VARA nooit meer genoemd.
In 2001 gaf ik Anton de Gouden Van Gelder Microfoon, een alternatieve radioprijs voor Creatieve radiocollega's. Ik gaf hem een fles goede Tequila uit eigen zak, dat kon hij wel waarderen. Dat alles in mijn nachtprogramma voor de VARA radio 1 destijds. Ik was woedend over de commercie die zich zelfs had uitgestrekt tot diep in de juries die radioprijzen weggaven aan de eerste de beste nitwit die meer dan 10.000 idioten om zich heen had verzameld. Voor talent is/was weinig oog in Nederland. Anton was zich dat bewust. Maar hij ging gewoon verder op zijn eigen, geniale manier.
Ik, radioman sinds 1964, had 4 radiohelden in mijn leven: Kenny Everett, The Emperor Rosko, Wim de Bie en Anton Kothuis. Twee daarvan, niet de minsten, zijn niet meer.
